Over dit kunstwerk

Deze machine werd gebruikt om amandelen en andere nootjes mee te pletten. Deze machine werkte als volgt: via de trechter bovenaan de machine werden de nootjes in de machine gegoten. Door te draaien aan de zwengel kwamen de walsen (cylinders) in beweging. Deze walsen draaiden tegenover elkaar. Er bestonden ook types waarbij de cylinders een wrijvende beweging maakten de ene cylinder draaide dan sneller dan de andere. Door deze wrijvende beweging werden de nootjes verbrijzeld en werd er zo een massa of soort pasta verkregen. Uiteindelijk kwam deze massa van geplette nootjes onderaan in een vergaarbak terecht. Amandels vormen de basis voor onder andere marsepein en frangipane.

Over de kunstenaar

Over de collectie

Ons museum heet voluit vzw Bakkerijmuseum Walter Plaetinck Zuidgasthuishoeve. Een hele mondvol! Maar aan de hand van deze lange naam kan je onze geschiedenis traceren! De geschiedenis van het Bakkerijmuseum begint ergens in de jaren '70 van de vorige eeuw. In die periode legde Walter Plaetinck zijn privécollectie oud bakkersmateriaal aan. Via zijn job als handelsvertegenwoordiger voor het bedrijf Puratos dat bakkerijgrondstoffen verkoopt, kwam hij in contact met vele bakkers. Via deze bakkers kreeg hij heel veel oude bakkerijmachines-en werktuigen.  Medio jaren ’80 zocht Walter Plaetinck een thuis om zijn collectie tentoon te stellen. Een thuishaven vond hij in de voormalige Zuidgasthuishoeve in Veurne. Deze hoevesite was in handen van een aantal idealisten die een bestemming zocht voor de historische gebouwen.  Hieruit ontstond het idee om er een Bakkerijmuseum in onder te brengen. Op 25 juli 1985 was het eindelijk zover: het museum deed voor het eerst zijn deuren open!  Sindsdien heeft het museum een lange weg afgelegd. Vandaag zetten we het werk van de idealisten voort. Het Bakkerijmuseum werpt zich nu én morgen op als schatbewaarder voor het nationale bakerfgoed.Meer over Bakkerijmuseum Veurne

Meer kunstwerken

Kunstenaar
Periode
Artwork type